De fans van H2O hebben er bijna zeven jaar op moeten wachten, maar met het vijfde album 'Nothing to Prove' is de hardcore formatie terug van weg geweest! De verwachtingen omtrent dit nieuwe werk waren hoog en dit is mogelijk één van de meest besproken 'comebacks' van de laatste jaren. Lees de volledige recensie...
Trip fontaine weet met het album Dinosaurs in Rocketships een geweldig chaotisch en stevig album af te leveren. Hoewel de band in de jaren gegroeid is van dance act naar meer een rock band hoor je de dance/pop invloeden duidelijk terug al is het in de chaotische massa vaak wel even zoeken.. Lees de volledige recensie...
The Crooks komen uit de omgeving van Milaan en spelen een mix van old skool punk met rock 'n' roll. Een soort van Sex Pistols meets Ac/Dc. Want vooral het gitaarspel van Count Ette Boy doet sterk aan Ac/Dc uit hun begin jaren denken. Niet aan de sublieme solopartijen van Angus Young maar meer aan de solide slaggitaar van zijn broer Malcolm. De zanger, Sir Fab O’Loose, is ook niet echt een hoogvlieger maar biedt met zijn rauwe zang wel voldoende tegenwicht... Lees de volledige recensie...
Ze worden gezien als de trots van Duitsland en de cd The Bosshoss laat duidelijk zien waarom. De heren hebben een stijl die ze ook live heel erg goed uitdragen. Deze live show zorgde er voor dat de fanbase dan ook is uitgegroeid van 150 tot 70000 die hard fans. De country cowboy looks versterken de muziek nog eens extra. Het is dan ook een mix van rock n roll met invloeden uit country en de moderne rock. Lees de volledige recensie...
Het is even wennen maar de ‘International Superheroes of Hardcore’ (ISHC) is wel degelijk een officieel zijproject van de New Found Glory bandleden. Na de eerste EP, welke in eigen beheer is uitgebracht in een gelimiteerde oplage van 1.000 stuks, is Takin’ it Ova! het tweede werk afkomstig van deze formatie superhelden. Lees de volledige recensie...
“ZEUS, you got a problem with that!!??” Nou, in de verste verte niet. ‘07’ Is een album waar stonerrockend Nederland trots op mag zijn. Tien strakke nummers zorgen voor een ideale werkplaat. Perfect om aan te zetten tijdens de boekhouding, het maken van een schoolopdracht of gewoon tijdens het surfen op het net. Lees de volledige recensie...
Thee Merry Widows is een 'all female' psychobilly band uit San Francisco en 'The Devil's Outlaw' is alweer hun tweede full-length. Pyschobilly is een genre waarin elementen van punk en rockabilly met elkaar vermengd worden. De teksten gaan met name over sex, horror, geweld en science fiction. Lees de volledige recensie...
Deze band bleef dan ook niet onopgemerkt bij grotere record labels. Zo wist Redfield Records the band te strikken om hun plaat uit te brengen en met succes. De band krijgt de ene goede recensie naar de andere en weet de ene show naar de andere binnen te halen. Hoogte punt in dit alles was wel de show op Pzystanek Woodstock (Polen) waar de band voor 300.000 man publiek hun ding mocht doen. Lees de volledige recensie...
Het vijfde album van de Engelse band Deadline is een mix tussen nieuw en oud werk. Het album bevat een viertal nieuwe nummers met daarnaast maarliefst dertien live registraties. Op zich is dit wel een geslaagde mix, daar de band zichzelf promoot met zowel het nieuwe als het oude werk en zo een veel breder publiek bereikt. Lees de volledige recensie...
Nine Lives is alweer het vijfde schijfje van de Eindhovense streetcore veteranen. En omdat het ruim 25 jaar geleden is dat de band het licht zag bestaat het album uit twee gedeeltes. Het eerste deel bevat 12 nieuwe nummers en een opnieuw opgenomen nummer. Lees de volledige recensie...
Het positieve aan dit album is dat het geen echt zwakke nummers bevat. Het is prima geproduceerd. En ook met de songs is niets mis mee. Goed in het gehoor liggende zanglijnen (alhoewel ik wel een aantal luisterbeurten moest wennen aan de wat raspende zang), een gitarist die op zijn tijd zijn solo meepakt. Lees de volledige recensie...